SASTRAJENDRA UTTAMOPADESA

SASTRAJENDRA UTTAMOPADESA

lampahan wangsung dhateng Sang Sumber Panguripan

Sêrat Sastra Jendra Uttamopadesa inggih punika wedaran kawruh bab lampahing manungsa tumuju kasunyatan lumantar pangresiking sukma, panggulawenthahing budi, saha laku kautaman. Wonten ing sêrat punika, kalihdasa aksara Jawa boten namung dados tandhaning basa, nanging ugi pralambanging lampah batin ingkang runtut tumuju kaweninganing sukma.

Kalihdasa aksara punika dipunreronce dados sekawan bab ageng. Pangresiking Sukma ngemot lampah ngresiki sipat angkara,  murnèkaken niyat, saha ngukuhaken dhasaring budi. Pamawasing Kasunyatan  nuntun manungsa mangertos hakikating gesang, nyelarasken cipta, rasa, lan karsa  kaliyan Sang Sumber Panguripan.

Lampahing Kautaman mujudaken sedaya kawruh dados lampah nyata lumantar jejibahan, kautaman, lan kasalarasan gesang. Dene Weninging Sukma nggambaraken sukma ingkang sampun bening, saéngga saged nampi pepadhanging jiwa saha dados paédah tumrap sasami lan sakabèhing panguripan.

Saben bab gegandhengan satunggal lan satunggalipun, dados boten saged dipunpamisah. Saking Pangresiking Sukma tuwuh Pamawasing Kasunyatan; saking pamawas ingkang bening medal Lampahing Kautaman; lan lumantar lampah punika manungsa nggayuh Weninging Sukma.

Punika ingkang dados ancasing Uttamopadesa, inggih punika ngluhuraken budi, ngresiki sukma, saha nglampahi gesang ingkang tansah laras kaliyan karsaning Sang Sumber Panguripan.

PANGRESIKING SUKMA.

ꦔ (NGA) — Ngracut Busananing Kamanungsan.

ꦔ (NGA) nggadhahi pralambang ngracut busananing kamanungsan, inggih punika ngicali rerenggan batin ingkang nuwuhaken kaluputaning lampah. Busana ingkang dipun racut boten namung busana lahir, nanging ugi busananing pamanggih, raos, lan karep ingkang kadhangkala katutup dening angkara, gumunggung, saha pamrih pribadi.

Lumantar lampah ngreresiki sukma, janma sinau nyumurupi jatinipun piyambak kanthi manah ingkang bening lan boten kaiket dening karep ingkang nyimpang.

Ngracut busananing kamanungsan tegesipun ngudhari reribeting batin supados pepadhanging kawruh saged madhangi budi.

Nalika budi sampun resik, lampah gesang badhe lumampah kanthi wening, sareh, lan selaras kaliyan tatananing panguripan.

ꦔ dados pralambang owahing janma saking kahanan ingkang kebak pamrih tumuju dhateng kaluhuran budi, ing pundi katulusan lan kabecikan dados dhasaring lampah saben dinten.

ꦛ (THA) — Thukulé Saka Niat.

ꦛ (THA) nggadhahi pralambang thukulé saka niat, inggih punika wiwitaning lampah ingkang tuwuh saking jroning sukma. Niat dados wiji ingkang nandur arah lan wujudipun lampahing janma. Menawi wiji punika asalipun saking sukma ingkang resik, mila ingkang tuwuh badhe nuwuhaken budi luhur, tumindak becik, saha kawicaksanan ing panguripan.

Niat ingkang leres boten namung karep ingkang wonten ing pamanggih, nanging ugi pepadhanging batin ingkang nuntun cipta, raos, lan karsa. Saking niat ingkang wening, janma saged ngraosaken tegesipun tanggel jawab tumrap saben lampah ingkang dipun tindakaken.

ꦛ dados pralambang bilih saben wohing gesang tansah dipunwiwiti saking wiji ingkang dipun tandur ing jroning sukma. Mila resiking niat dados dhasaring tuwuhing kabecikan, kaluhuran budi, saha kaselarasaning lampah wonten ing jagad panguripan.

ꦧ (BA) — Bayu Sejati Kan Andalani.

ꦧ (BA) nggadhahi pralambang ngandhalaken Bayu Sejati, inggih punika daya panguripan ingkang mili saking jroning jiwa lan dados kakiyataning lampahing janma. Bayu Sejati boten namung ateges angin ingkang katingal, nanging minangka daya alus ingkang maringi urip, obahing raga, saha pepadhanging budi kangge nglampahi gesang.

Nalika janma saged nyumerepi lan ngraosaken Bayu Sejati ing jroning piyambakipun, mila badhe tuwuh raos tentrem, waspada, saha kiyat ngadhepi owahing kahanan. Daya panguripan punika dados panyengkuyung tumrap cipta, raos, lan karsa supados tansah lumampah ing margi ingkang leres.

ꦧ dados pralambang bilih kakiyatan sejati boten asal saking kaunggulan lahir, nanging saking kaselarasaning jiwa kaliyan sumber panguripan. Kanthi ngandelaken Bayu Sejati, janma saged madhangi budi, ngreksa lampah, saha nyedhaki kautaman lan kasunyatan kanthi manah ingkang wening.

ꦒ (GA) — Guru Sejati Ingkang Muruki.

ꦒ (GA) nggadhahi pralambang Guru Sejati ingkang muruki, inggih punika pepadhanging jiwa ingkang maringi tuntunan saking jroning batin. Guru Sejati boten awujud pribadi ingkang maringi piwulang kanthi lahir, nanging minangka pepadhang ingkang tuwuh nalika sukma sampun resik lan saged mirengaken swaraning kabeneran ing jroning dhiri.

Guru Sejati dados panyunar tumrap cipta, supados pamanggih tansah wening lan boten kasirep dening kabingungan. Guru Sejati ugi nuntun rasa supados saged ngraosaken kaselarasan, saha nuntun karsa supados saben lampah nuwuhaken kabecikan.

ꦒ dados pralambang bilih kawruh sejati boten namung dipun tampi saking njawi, nanging ugi kapanggih lumantar panyuwunan batin lan pangertosan jroning dhiri. Nalika janma saged nyawiji kaliyan pepadhanging Guru Sejati, lampah gesang badhe langkung cetha, wicaksana, lan tumuju dhateng kasunyatan saha kautaman.

ꦩ (MA) — Mungkasing angkara.

ꦩ (MA) nggadhahi pralambang mungkasing angkara, inggih punika sirnaning pepeteng batin ingkang asalipun saking gumunggung, pamrih, lan karep ingkang boten kaselarasan kaliyan kabecikan. Angkara dados reribeting sukma, amargi saged nutupi pepadhanging budi lan ndadosaken janma tebih saking pangertosan sejati.

Mungkasing angkara boten kanthi ngawonaken dhiri, nanging lumantar pangresiking sukma, kanthi nyumurupi lan ngendhaleni sipat-sipat ingkang saged nyimpangaken lampah. Nalika sukma sampun resik, pepadhanging jiwa badhe sumunar, madhangi cipta, rasa, lan karsa supados lumampah kanthi wening lan sareh.

ꦩ dados pralambang owahing janma saking kahanan ingkang kaiket dening angkara tumuju dhateng kaluhuran budi. Kanthi sirnaning angkara, tuwuh raos andhap asor, katulusan, saha kawicaksanan ing gesang. Mangkono, pepadhanging jiwa saged nuntun lampah janma tumuju kautaman lan kaselarasaning panguripan.

PAMAWASING KASUNYATAN.

ꦚ (NYA) — Nyata Tanpa Mata, Ngerti Tanpa Diwuruki.

ꦚ (NYA) nggadhahi pralambang sukma wening, inggih punika kahanan batin ingkang sampun resik saking reribeting pamanggih lan pepetenging raos. Nyata tanpa mata tegesipun saged nyumurupi kasunyatan boten namung lumantar pandulu lahir, nanging lumantar pangertosan jroning sukma ingkang bening. Ngerti tanpa diwuruki tegesipun kaparingan kawruh saking pepadhanging jiwa, ingkang tuwuh saking pangraos lan pangertosan dhiri.

Sukma wening saged nampi pepadhanging jiwa kanthi tanpa kaiket dening pamrih lan pamawas ingkang winates. Nalika cipta, raos, lan karsa sampun selaras, janma saged mangertos lampah ingkang leres tanpa gumantung dhateng pitedah njawi.

ꦚ dados pralambang tataraning pangertosan ingkang langkung jero, nalika budi sampun dados pepadhang tumrap gesang. Saking kahanan punika tuwuh kawicaksanan, katulusan, lan kautaman ing saben lampahing janma wonten ing panguripan.

ꦪ (YA) — Yakin Marang Samubarang Kang Dumadi.

ꦪ (YA) nggadhahi pralambang kayakinan sejati, inggih punika pangertosan batin bilih samubarang ingkang dumadi wonten ing jagad panguripan boten kapisah saking Sang Sumber Panguripan. Kayakinan punika boten namung kapitadosan ingkang wonten ing pamanggih, nanging raos jero ingkang tuwuh saking pangertosan, pangrasa, saha pengalamaning lampah gesang.

Yakin marang samubarang kang dumadi tegesipun nampi saben kedadosan kanthi manah wening, boten kesupen nyumurupi tatananing panguripan ingkang lumampah kanthi kaselarasanipun. Saking pangertosan punika tuwuh raos syukur, andhap asor, saha boten gumunggung tumrap kabisaning dhiri.

ꦪ dados pralambang bilih janma ingkang sampun mangertos asal lan tujuwaning gesang badhe langkung sareh anggenipun nglampahi lampah. Kayakinan sejati dados pepadhang ingkang nuntun cipta, raos, lan karsa supados tansah tumuju dhateng kabecikan, kautaman, saha kaselarasan kaliyan tatananing panguripan.

ꦗ (JA) — Jumbuhing Kawula lan Gusti.

ꦗ (JA) nggadhahi pralambang jumbuhing kawula lan Gusti, inggih punika kaselarasaning janma kaliyan Sang Sumber Panguripan ingkang dados asal lan pamujuaning gesang. Jumbuh punika boten ateges manunggal dados sami, nanging kaselarasaning lampah nalika cipta, raos, lan karsa sampun lumampah manut tatananing panguripan.

Nalika janma saged nyelarasaken batinipun, pepadhanging jiwa badhe nuntun saben lampah supados boten kebak angkara lan pamrih. Kawula ingkang sampun wening badhe saged mangertos bilih gesang punika minangka titipan ingkang kedah dipun reksa kanthi budi luhur lan tumindak becik.

ꦗ dados pralambang pucaking lampah batin, nalika janma sampun manggih kaselarasan antawisipun dhiri, sesami, alam, lan Sang Sumber Panguripan. Saking jumbuh punika tuwuh kautaman sejati, inggih punika gesang kanthi andhap asor, katulusan, saha pepadhanging budi ing saben tumindak.

ꦝ (DHA) — Dhumadi Kang Kinarti.

ꦝ (DHA) nggadhahi pralambang dhumadi kang kinarti, inggih punika kawujudaning gesang ingkang sampun manggih teges lan paedahipun tumrap jagad panguripan. Dhumadi boten namung ateges wontening raga ing donya, nanging ugi dadosing janma ingkang saged maringi paedah lumantar lampah becik, budi luhur, saha katulusan.

Dhumadi kang kinarti nggambaraken wohing lampah ingkang tuwuh saking cipta, raos, lan karsa ingkang sampun resik. Janma ingkang nggayuh tataran punika boten namung ngupadi kabecikan tumrap dhirinipun piyambak, nanging ugi ngreksa kaselarasan kaliyan sesami lan alam.

ꦝ dados pralambang bilih kasampurnaning gesang katitik saking paedah ingkang dipun aturaken, dudu saking kaluhuran lahir utawi kalungguhan. Kanthi budi luhur, andhap asor, saha tanggel jawab, janma saged dados pepadhanging panguripan lan nglajengaken kabecikan wonten ing jagad gumelar.

ꦥ (PA) — Pamawasing Kasunyatan.

ꦥ (PA) nggadhahi pralambang Pamawasing Kasunyatan, inggih punika daya batin kangge nyumurupi hakikat gesang kanthi pamawas ingkang wening lan budi ingkang bening. Pamawas punika boten namung ningali samubarang saking wujud lahir, nanging ugi mangertos teges ingkang wonten ing salebeting kedadosan lan lampahing panguripan.

Pamawasing Kasunyatan tuwuh nalika cipta sampun resik, raos sampun sareh, lan karsa sampun selaras kaliyan kabecikan. Saking kawontenan punika, janma saged mbedakaken antawisipun pamanggih ingkang kapengaruh dening karep lan pangertosan ingkang asalipun saking pepadhanging jiwa.

ꦥ dados pralambang tataraning budi ingkang sampun wicaksana, saged nyumurupi sesambetan antawisipun dhiri, sesami, alam, saha Sang Sumber Panguripan. Lumantar Pamawasing Kasunyatan, janma saged nglampahi gesang kanthi langkung sareh, wicaksana, lan tumuju dhateng kaselarasaning panguripan.

LAMPAHING KAUTAMAN.

ꦭ (LA) — Laku Utama Ngreksa Bhuwana Alit.

ꦭ (LA) nggadhahi pralambang Laku Utama Ngreksa Bhuwana Alit, inggih punika lampah luhur kangge ngreksa jagad alit wonten ing salebeting dhiri janma. Bhuwana alit nggambaraken raga, cipta, raos, lan karsa minangka titipan ingkang kedah dipunreksa kanthi wening lan tanggel jawab.

Ngreksa bhuwana alit boten namung ateges ngreksa karesikaning raga, nanging ugi ngreresiki sukma saking reribeting batin, ngendhaleni karep ingkang nyimpang, saha madhangi budi supados saben lampah nuwuhaken kabecikan. Lampah punika dados dhasaring kaselarasan antawisipun dhiri kaliyan sesami, alam, saha tatananing panguripan.

ꦭ dados pralambang bilih kautaman sejati kawiwitan saking pangreksaning dhiri piyambak. Nalika bhuwana alit sampun katata kanthi becik, janma saged dados panyengkuyung tumrap kaselarasaning bhuwana ageng. Lumantar Laku Utama, gesang dipunlampahi kanthi andhap asor, wicaksana, saha nuwuhaken wohing kabecikan sejati.

ꦮ (WA) — Weninging Manah Manggih Rahayu.

ꦮ (WA) nggadhahi pralambang Weninging Manah Manggih Rahayu, inggih punika kawontenan batin ingkang sampun resik, sareh, lan tebih saking reribeting pamanggih saha raos ingkang ngganggu kaselarasaning gesang. Weninging manah dados wohing lampah kautaman ingkang dipun lampahi kanthi tulus, sabar, lan temen.

Nalika manah sampun wening, janma saged ningali samubarang kanthi pamawas ingkang langkung cetha. Raos boten gampil kabebeng dening nepsu, dene cipta saged tumindak kanthi wicaksana. Saking kawontenan punika tuwuh katentreman batin, kawicaksanan, saha raos selaras kaliyan tatananing panguripan.

ꦮ dados pralambang bilih rahayu sejati boten namung dumunung ing kahanan njawi, nanging tuwuh saking jroning manah ingkang sampun katata. Weninging manah dados pepadhanging lampah, nuntun janma supados tansah ngugemi kabecikan, andhap asor, saha njagi kaselarasan gesang sejati.

ꦱ (SA) — Sasat lan Bener Tansah Ana ing Urip.

ꦱ (SA) nggadhahi pralambang sasat lan bener tansah ana ing urip, inggih punika pangertosan bilih kasunyatan tansah wonten lan saged dipun temu lumantar pamawas ingkang wening. Sasat inggih punika kawontenan ingkang katingal wonten ing jagad gumelar, dene bener inggih punika kasunyatan ingkang dados dhasaring tatananing panguripan.

Janma ingkang saged nyumurupi sasat lan bener badhe langkung waspada anggenipun mbedakaken antawisipun pamawas ingkang samar kaliyan kasunyatan ingkang sejati. Pangertosan punika nuwuhaken kawicaksanan, amargi saben lampah dipun dhasari dening budi ingkang bening lan raos ingkang sareh.

ꦱ dados pralambang bilih kasunyatan boten tebih saking gesang saben dinten. Lumantar pangraos lan pangertosan ingkang jero, janma saged manggih sih, katulusan, saha kaselarasan kaliyan sesami, alam, lan tatananing panguripan. Kanthi mekaten, gesang dados langkung wicaksana lan migunani tumrap jagad gumelar.

ꦠ (TA) — Tataku Kudu Selaras Karo Paugeran Alam.

ꦠ (TA) nggadhahi pralambang tataku kudu selaras karo paugeran alam, inggih punika pepeling tumrap janma supados tansah nyelarasaken lampah kaliyan tatanan ingkang sampun lumampah wonten ing jagad panguripan. Alam nggadhahi paugeranipun piyambak, lan janma minangka bagéyan saking alam kedah saged mangertos, ngurmati, saha njagi kasaimbanganipun.

Tataku ingkang selaras boten namung katitik saking tumindak lahir, nanging ugi saking resiking cipta, raos, lan karsa. Nalika batin sampun katata, lampah gesang badhe langkung sareh, boten nggegirisi kaselarasan, saha tansah ngupadi kabecikan.

ꦠ dados pralambang bilih kautaman sejati tuwuh saking kaprigelan janma ngugemi paugeran panguripan. Kanthi njagi sesambetan kaliyan alam, sesami, lan Sang Sumber Panguripan, janma saged manggih katentreman, kawicaksanan, saha kasampurnaning gesang ingkang sajati.

ꦢ (DA) — Dadiné Aku Lumaku ing Donya.

ꦢ (DA) nggadhahi pralambang dadiné aku lumaku ing donya, inggih punika pangertosan bilih janma dumadi lan nglampahi gesang wonten ing jagad kanthi nggadhahi jejibahan lan tanggel jawab. Lumakuning janma ing donya boten namung ngupadi kabutuhan dhiri, nanging ugi ngasta amanah kangge nuwuhaken kabecikan tumrap sakathahing panguripan.

Dadi lumaku ing donya tegesipun saged ngraosaken bilih saben lampah nggadhahi teges lan akibat. Mila cipta, raos, lan karsa kedah tansah dipun tata supados tumindak ingkang medal saged maringi paedah tumrap sesami lan alam. Janma ingkang sampun mangertos tegesipun dumadi badhe langkung andhap asor lan wicaksana anggenipun nglampahi gesang.

ꦢ dados pralambang lampahing janma ingkang sampun manggih ancasipun, inggih punika dados pepadhanging panguripan lumantar kabecikan, katulusan, saha pangabekti sejati. Lumantar lampah ingkang leres, janma saged dados bagéyan ingkang njagi kaselarasaning jagad gumelar.

WENINGING SUKMA.

ꦏ (KA) — Karsaku Tansah Tumuju Marang Kasunyatan.

ꦏ (KA) nggadhahi pralambang karsaku tansah tumuju marang kasunyatan, inggih punika pepeling bilih karep lan gegayuhaning janma kedah tansah dipun arahaken dhateng margi ingkang leres. Karsa minangka daya panggerak tumrap saben lampah, mila kedah dipun tata supados boten kawengku dening pamrih lan karep ingkang nyimpang.

Karsa ingkang sampun resik badhe dados sumbering tumindak becik. Nalika karsa lumampah sesarengan kaliyan cipta ingkang wening lan raos ingkang sareh, janma saged ngugemi kautaman, ngluhuraken budi, saha maringi paedah tumrap sesami lan alam.

ꦏ dados pralambang bilih kasunyatan boten namung dipun mangertosi, nanging ugi kedah dipun lampahi. Lumantar karsa ingkang tumuju dhateng kabecikan, janma saged dados pepadhang tumrap panguripan, ngreksa kaselarasan, saha nindakaken pangabekti sejati dhateng Sang Sumber Panguripan lan jagad gumelar.

ꦫ (RA) — Rasa Rahayu Margo Utama.

ꦫ (RA) nggadhahi pralambang rasa rahayu margo utama, inggih punika kawontenan raos ingkang tuwuh saking lampah ingkang leres lan kautaman. Rasa rahayu boten namung raos remen utawi tentrem ing lahir, nanging katentreman jroning batin ingkang medal saking resiking sukma lan kaselarasaning gesang.

Margo utama inggih punika lampah ingkang dipun dhasari dening budi luhur, katulusan, saha sih tumrap sesami lan alam. Nalika raos sampun rahayu, janma saged ngraosaken gesang kanthi manah ingkang sareh, boten gampil kagodha dening pepinginan ingkang ngadohaken saking kabecikan.

ꦫ dados pralambang bilih raos sejati dados pepadhanging lampahing janma. Saking raos ingkang resik tuwuh welas asih, andhap asor, saha pangabekti ingkang tulus dhateng Sang Sumber Panguripan. Kanthi ngugemi rasa rahayu, janma saged nggayuh katentreman sejati lan kaselarasaning panguripan.

ꦕ (CA) — Ciptaku Asale Saka Pepadhang Sejati.

ꦕ (CA) nggadhahi pralambang ciptaku asale saka Pepadhang Sejati, inggih punika pangertosan bilih cipta minangka wiwitaning pamawas lan lampah kedah tansah asal saking pepadhang ingkang wening. Cipta ingkang kasinari dening Pepadhang Sejati badhe saged mbedakaken antawisipun ingkang leres lan ingkang nyimpang, antawisipun pamanggih ingkang nuwuhaken kabecikan lan ingkang nuwuhaken reribeting batin.

Cipta ingkang sampun madhangi budi badhe nuwuhaken kawicaksanan, andhap asor, saha pangertosan ingkang langkung jero tumrap tatananing panguripan. Saking cipta ingkang bening, medal karsa lan lampah ingkang maringi paedah tumrap sesami saha alam.

ꦕ dados pralambang bilih pepadhang sejati kawiwitan saking jroning pamanggih ingkang resik. Nalika cipta sampun kasinari dening kawruh lan pangertosan, janma saged nglampahi gesang kanthi wicaksana, ngugemi kautaman, saha dados panyengkuyung tumrap kaselarasaning panguripan.

ꦤ (NA) — Nata Rasa ing Hṛdaya.

ꦤ (NA) nggadhahi pralambang nata rasa ing hṛdaya, inggih punika ngatur lan nata raos ing jroning manah supados tansah lumampah kanthi wening lan kaselarasan. Rasa minangka daya batin ingkang saged nuwuhaken sih, kawelasan, saha sesambetan ingkang becik kaliyan sesami lan alam. Mila rasa kedah dipunreksa supados boten kasirep dening nepsu, pamrih, lan karep ingkang saged ngganggu katentreman.

Nata rasa ing hṛdaya tegesipun saged nyeimbangaken raos remen lan susah, bungah lan prihatos, kanthi manah ingkang sareh. Nalika rasa sampun katata, budi badhe langkung luhur lan lampah gesang saged medal saking sih saha kawicaksanan.

ꦤ dados pralambang bilih karesikaning hṛdaya dados dhasaring kabecikan. Saking rasa ingkang wening tuwuh katentreman, andhap asor, saha kaselarasaning gesang sejati. Kanthi nata rasa ing jroning manah, janma saged dados sumbering sih lan pepadhanging panguripan tumrap jagad gumelar.

ꦲ (HA) — Hana Hurip Wening ing Sukma.

ꦲ (HA) nggadhahi pralambang Hana Hurip Wening ing Sukma, inggih punika kasunyatan bilih wontenipun gesang sejati asalipun saking sukma ingkang wening lan katata. Hana tegesipun wonten, hurip tegesipun gesang, dene wening ing sukma nggambaraken kawontenan batin ingkang sampun resik saking reribeting pamanggih, raos, lan karep ingkang boten selaras.

Nalika sukma sampun wening, pepadhanging jiwa saged sumunar lan madhangi budi. Saking pepadhang punika tuwuh kawicaksanan, katulusan, saha lampah ingkang tansah tumuju dhateng kabecikan. Kasampurnaning laku boten katitik saking kathahing lampah lahir, nanging saking owahing cipta, raos, lan karsa ingkang saya luhur.

ꦲ dados pralambang pucaking pangertosan batin, nalika janma sampun mangertos tegesipun gesang lan jejibahanipun wonten ing jagad. Lumantar sukma ingkang wening, janma saged nindakaken pangabekti sejati, ngluhuraken budi, saha njagi kaselarasaning panguripan.

Panutup.

Lampahing Sastra Jendra Uttamopadesa kasimpulaken wonten ing piwulang NGA dumugi HA, minangka rerangkening laku tumuju kasampurnaning budi. Diwiwiti kanthi ngracut busananing kamanungsan (NGA), janma sinau ngresiki sukma lan nglestantunaken niat suci (THA). Saking ngriku tuwuh pangandel dhateng Bayu Sejati (BA), nampi pitedah Guru Sejati (GA), saha mungkasing angkara (MA). Sukma ingkang wening saged nyata tanpa mata, mangertos tanpa diwuruki (NYA), ngantos tuwuh kayakinan dhateng Sang Sumber Panguripan (YA) lan kaselarasaning kawula kaliyan Gusti (JA).

Wohing lampah punika kawujud dados janma kinarti (DHA), nggadhahi pamawas kasunyatan (PA), ngreksa bhuwana alit (LA), lan manggih rahayu lumantar manah ingkang wening (WA). Janma ugi saged mbedakaken sasat lan bener (SA), nyelarasaken lampah kaliyan paugeraning alam (TA), lumampah ing donya kanthi tanggel jawab (DA), ngarahaken karsa dhateng kasunyatan (KA), ngraosaken rahayu (RA), madhangi cipta (CA), nata rasa ing hṛdaya (NA), lan pungkasanipun manggih hurip wening ing sukma (HA).

Mila, rerangkening ukara NGA dumugi HA boten namung minangka tegesing aksara, nanging dados pepadhanging lampah gesang. Saben aksara minangka undhakan tumuju resiking sukma, kaluhuran budi, kaselarasaning panguripan, saha pangabekti sejati dhateng Sang Sumber Panguripan. Lumantar piwulang punika, janma dipun ajak boten namung mangertos kasunyatan, nanging ugi nglampahaken kasunyatan dados lampah gesang saben dinten.

DOWNLOAD SERAT