KALACAKRA UTTAMOPADESA

Kalacakra Uttamopadesa inggih punika piwulang ingkang nggambaraken cakraning owah-owahaning cipta, rasa, saha karsa ing salebeting lampah gesanging janma tumuju kasampurnan. Kalacakra boten namung ateges gumantining mangsa utawi lumampahing wekdal, nanging mratandhani cakraning pangrêmbakaning cetana ingkang lumampah tanpa pedhot sajroning dhiri. Saben cakra boten namung mbalèni kaanan ingkang sampun kapengker, nanging dados margi tumrap tuwuhipun pangawikan, pangraos, saha kawicaksanan ingkang saya luhur.

Hakêkat Kalacakra Uttamopadesa dumunung wonten ing owahing dhiri. Lampah gesang boten katitik saking danguhipun umur, kathahing pakaryan lahir, utawi wiyaripun kawruh, nanging saking saged botenipun janma ngresiki cipta, nentremaken rasa, ngendhaleni karsa, nglêpas pamrih, saha nuwuhaken sih minangka dhasaring lampah. Owah punika boten dumadi kanthi dadakan, nanging lumantar laku ingkang ajeg, temen, lan teteg.

Sangang tataran Kalacakra Uttamopadesa nggambaraken satunggaling rerangkèn lampah ingkang runtut. Wiwit saking eling dhateng jatining dhiri, lajeng ngresiki cipta lan sukma, ngungkuli pepalang ing salebeting manah, ngantos tuwuhing pepadhanging jiwa lan ngrembakaning sih tumrap sasama saha sakèhing dumadi. Pungkasanipun, sedaya lampah punika nuntun janma dumugi kaselarasan kaliyan Sang Sumber Panguripan.

Mila, Kalacakra Uttamopadesa nedahaken bilih gesang punika satunggaling lampah tanpa pedhot tumuju kautaman. Saben kadadosan dados sarana panggulawenthahing dhiri, saben reribed dados papan ngukuhaken budi, lan saben wohing lampah dados pratandha saya larasipun cipta, rasa, saha karsa kaliyan Tatananing Panguripan. Inggih punika hakêkat Kalacakra: cakraning owah-owahan ingkang tansah nuntun janma tumuju pepadhang, kasucèn, saha kasampurnaning gesang.

1. Ya Maraja — Jaramaya

Tataran Pangawitaning Lampah

Ngresiki lampah ingkang wiwitan.

Manungsa wiwit mlebet ing laku nyumêrêpi jati dhirinipun, lajeng nyawisaken manah kanggé wangsul dhateng pepadhang.

2. Ya Marani — Niramaya

Tataran Nyedhaki Kasunyatan

Nyingkiraken pepalang ing manah.

Cipta wiwit nyedhaki kasunyatan kanthi nyingkiraken pepalang batin.

3. Ya Silapa — Palasiya

Tataran Pangluwaring Pamrih

Nglepas sipat ingkang boten utama.

Ngluwari iketan angkara, kumalungkung, srakah, lan pepénginan ingkang ngedohi kautaman.

4. Ya Mirodha — Dharomiya

Tataran Panataning Cipta lan Rasa

Ngendhaleni lan ngukuhaken kabecikan

Ngendhaleni gegayuhan lan ngukuhaken lampah ingkang jejeg.

5. Ya Midosa — Sadomiya

Tataran Pangresikan Sukma

Ngresiki remahan sukma, ngresiki tilasing tumindak, lan nyawisaken papan kanggé pepadhanging jiwa.

6. Ya Dhayudha — Dhayudhaya

Tataran Perjuwangan Jroning Dhiri

Ngiyataken tekad nglawan kalepatan dhiri.

Nglawan pepalang ing jroning manah piyambak, ngantos saged menang nglawan sipat ingkang boten laras kaliyan kautaman.

7. Ya Siyaca — Cayasiya

Tataran Munculing Pepadhang

Nyumerepi pepadhanging jiwa.

Cipta dados wening, rasa dados tentrem, lan jiwa saged madhangi lampah.

8. Ya Sihama — Mahasiya

Tataran Ngrembakaning Sih

Ngrembaka sih lan welas asih.

Sihing panguripan dados dhasar tumindak, nyawiji kaliyan welas asih dhateng sedaya dumadi.

9. Kawangsul dhateng Sang Sumber Panguripan.

Tataran Kasampurnaning Wangsul.

Nyawijikaken cipta, rasa, lan karsa kaliyan asal pepadhang.

Puncaking lampah, nalika cipta, rasa, lan karsa sampun laras kaliyan sumber pepadhang panguripan.

Panutup.

Kalacakra Uttamopadesa nedahaken bilih lampahing gesang satemenipun boten namung lumampah manut owahing mangsa, nanging ugi lumampah lumantar owahing cipta, rasa, saha karsa ing salebeting dhiri.

Saben tataran dados gegelaran panggulawenthah, wiwit saking eling dhateng jatining dhiri, ngresiki manah, ngungkuli pepalang batin, ngantos tuwuhing pepadhang saha sih ingkang njangkepi lampahing janma. Sedaya punika boten dados lampah ingkang saged kapungkasi kanthi enggal, ananging dados lampah ingkang ajeg, temen, saha teteg salaminipun gesang.

Saben reribed ingkang katampi saged dados panyinau, saben kabingahan saged dados pangukuhing syukur, saha saben pakaryan becik dados wijining kautaman ingkang saya ngrembaka. Kanthi mekaten, Kalacakra boten namung dados kawruh kanggé dipunmangertosi, nanging dados dhasaring lampah ingkang kedah dipunlampahi saben dinten. Saking lampah ingkang ajeg punika, cipta saya wening, rasa saya tentrem, saha karsa saya jejeg anggenipun ngugemi kabecikan.

Pungkasaning Kalacakra Uttamopadesa boten ateges pungkasaning panggulawenthah, nanging pratandha bilih janma sampun saged nglampahi gesang kanthi laras kaliyan Tatananing Panguripan.

Pepadhang ingkang tuwuh boten namung madhangi dhirinipun piyambak, nanging ugi madhangi sesrawungan kaliyan sasama saha sakèhing dumadi. Sih dados dhasaring tumindak, kawicaksanan dados panuntuning budi, lan kautaman dados wohing lampah. Kanthi mekaten, janma saya nyedhak dhateng kasampurnaning gesang, dumugi kawangsul kanthi tentrem dhateng Sang Sumber Panguripan, minangka puncaking cakraning owah-owahan ingkang langgeng, tanpa pedhot, saha tansah nglairaken pepadhang tumrap sakèhing panguripan.